شنبه|01 مهر 1396|02 محرم 1439|23 September 2017
زمان انتشار: 1396/01/29 - 22:56 |

ارتباط راز گونه ماه رجب و امام حسين(ع)

كليد واژه هايي همچون امام حسين(عليه السلام) و ارتباط با يك ماه رحماني از اين موارد است. بازي با كلمات و عبارت پردازي به هر اندازه كه زيبا باشد، اقرار به نقص و كاستي در خصوص اين كليد واژه ها مي كنند. باري به هر جهت، آب دريا را اگر نتوان كشيد....هم به قدر تشنگي بايد چشيد.
بعضي كليد واژه ها در فرهنگ اسلامي از چنان قداست و جايگاهي برخوردارند كه دست يابي به حقيقت و ماهيت آنها به راستي و درستي امكان پذير نيست، قلم فرسايي هايي كه در حد تلاش انسان هاي بي بضائت صورت گرفته نيز نتوانسته حق مطلب را ادعا كند. كليد واژه هايي همچون امام حسين(عليه السلام) و ارتباط با يك ماه رحماني از اين موارد است. بازي با كلمات و عبارت پردازي به هر اندازه كه زيبا باشد، اقرار به نقص و كاستي در خصوص اين كليد واژه ها مي كنند. باري به هر جهت، آب دريا را اگر نتوان كشيد....هم به قدر تشنگي بايد چشيد.

ارتباط راز گونه دو كليد واژه رحماني
وقتي صفحه هاي معارف اسلامي را آهسته آهسته ورق مي زنيم، به اين مطلب مي رسيم كه خدا دنبال بهانه مي گردد، تا اينكه خيل كثيري از بندگان را مورد عفو و بخشش خود قرار دهد، و آنها را از اقيانوس لطف و كرم خود بهره مند سازد، امام حسين (عليه السلام) و ماه رجب از جمله بزرگترين و زيباترين بهانه هاي خدا براي بخشش اند. اين بهانه را به راستي مي توان در روايات اسلامي مشاهده كرد، در روايت قدسي از خداي متعال اين چنين نقل شده است: «الشَّهرُ شَهري و العَبدُ عَبدي و الرَّحمَةُ رَحمَتي فَمَن دَعاني في هذَا الشَّهرِ أجَبتُهُ و مَن سَألَني أعطَيتُهُ؛[1] ماه(رجب)، ماه من، بنده، بنده من، و رحمت، رحمت من است؛ هر كه در اين ماه مرا بخواند، اجابتش كنم و هر كه حاجت آورَد، عطايش كنم.»
در منابع روايي و تفسيري نيز در ذيل آيه شريف: «وَ اعْتَصِمُوا بِحَبْلِ اللَّهِ جَميعاً وَ لا تَفَرَّقُوا؛[آل عمران، آيه103] و همگى به ريسمان خدا [قرآن و اسلام، و هر گونه وسيله وحدت ]، چنگ زنيد، و پراكنده نشويد!.»، در روايات اسلامي مقصود از «حَبْلِ اللَّهِ» اهل بيت پيامبر اكرم (صلي الله عليه و اله) معرفي شده است كه به طور روشن يكي از مصاديق بارز آن امام حسين (عليه السلام) خواهد بود
در اهميت و ارزش اين ماه خدا، همين بس كه از پيامبراكرم (صلي الله عليه و اله) اين چنين نقل شده است: «ألا إنَّ رَجَبا شَهرُ اللّه ِ الأصَمُّ ، و هُوَ شَهرٌ عَظيمٌ ، و إنّما سُمِّيَ الأصَمَّ لأنّهُ لا يُقارِبُهُ شَهرٌ مِنَ الشُّهُورِ حُرمَةً و فَضلاً عِندَ اللّه؛[2] بدانيد كه رجب، ماه اصمّ خداست و ماه بزرگى است و براى اين آن را اصمّ ناميده اند كه حرمت و فضيلت هيچ ماهى نزد خداوند تبارك و تعالى به اندازه آن نيست.»

امام حسين(عليه السلام) و رجب ريسمان ارتباط با خدا

بنا بر آموزه هاي روايي امام حسين (عليه السلام) و اين ماه خدا، به عنوان ريسمان ارتباط انسان با خداي متعال معرفي شده اند. در روايتي از منابع روايي در خصوص ماه رجب نقل شده است: «جَعَلتُ هذَا الشَّهرَ (رَجَبَ) حَبلاً بَيني و بَينَ عِبادي فَمَنِ اعتَصَمَ بِهِ وَصَلَ بِي؛[3] ماه رجب را ريسمانى ميان خود و بندگانم قرار داده ام؛ هر كس به آن چنگ زند ، به وصال من رسد.»
از طرفي در منابع روايي و تفسيري نيز در ذيل آيه شريف: «وَ اعْتَصِمُوا بِحَبْلِ اللَّهِ جَميعاً وَ لا تَفَرَّقُوا؛[آل عمران، آيه103] و همگى به ريسمان خدا [قرآن و اسلام، و هر گونه وسيله وحدت ]، چنگ زنيد، و پراكنده نشويد!.»، در روايات اسلامي مقصود از «حَبْلِ اللَّهِ» اهل بيت پيامبر اكرم (صلي الله عليه و اله) معرفي شده است كه به طور روشن يكي از مصاديق بارز آن امام حسين (عليه السلام) خواهد بود. اين مطلب علاوه بر منابع شيعي در منابع اهل سنت نيز منعكس شده است: «روي أَبَانُ بْنُ تَغْلِبَ عَنْ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ عليه السلام قَال: «نَحْنُ حَبْلُ اللَّهِ الَّذِي قَالَ (وَ اعْتَصِمُوا بِحَبْلِ اللَّهِ جَمِيعاً وَ لا تَفَرَّقُوا) امام صادق (عليه السلام) فرمود: ما همان حبل الله هستيم كه خدا فرموده: و به حبل الهي دست جمعي تمسك جوييد و پراكنده نشويد.»[4]

بركات توسل به ريسمان الهي
در فرهنگ قرآن راه رهايي از ذلت و خواري، توسل و تمسك به حبل الهي معرفي شده است: «ضُرِبَتْ عَلَيْهِمُ الذِّلَّةُ أَيْنَ ما ثُقِفُوا إِلاَّ بِحَبْلٍ مِنَ اللَّهِ وَ حَبْلٍ مِنَ النَّاسِ؛[آل عمران، آيه112]هر جا يافته شوند [مُهر] خوارى بر آنان زده شده است، مگر به زنهارى- امانى يا پيمانى يا دستاويزى- از خداى و زنهارى از مردم [دست داشته باشند].»، در بعضي از تفاسير روايي در ذيل اين آيه شريف مقصود از «حَبْلٍ مِنَ اللَّهِ» كتاب الهي و مقصود از «حَبْلٍ مِنَ النَّاسِ» امام علي (عليه السلام) معرفي شده است.[5] كه به بر اساس اين تفسير از آيه به تبع فرزندان پاك و معصوم ايشان به خصوص امام حسين (عليه السلام) موضوعيت خواهند داشت.
بزنطي گويد: از حضرت رضا (عليه السلام) پرسيدم: شما در چه ماهي امام حسين (عليه السلام) را زيارت مي كنيد؟ فرمود: در نيمه رجب و نيمه شعبان.[6]، رجب ماه خدا، ماه عبوديت و بندگي خداست؛ بي جهت نيست كه مسير ورود در اين شهر خدا، با زيارت امام حسين (عليه السلام) عجين شده است، چرا كه راه دست يابي به اين معرفت و عبوديت بدون توجه به معارف اهل بيت (عليه السلام) و مقام آنان، كه حبل خدا بر زمين هستند، ميسر نمي شود.

امام حسين(ع) دروازه ورود به ماه خدا
ماه رجب نزد خداي متعال به هر اندازه اهميت و ارزش داشته باشد، و داراي آثار و بركات آسماني باشد، دروازه ورود در اين ماه توسل و تمسك به امام شهيد ابا عبد الله الحسين (عليه السلام) است: از امام صادق (عليه اسلام) در خصوص اعمال عبادي اين ماه نقل شده است «مَنْ زَارَهُ أَوَّلَ يَوْمٍ مِنْ رَجَبٍ غَفَرَ اللَّهُ لَهُ الْبَتَّةَ؛ هر كس در روز اول رجب امام حسين (عليه السلام) را زيارت كند حتما آمرزيده گردد.»
بزنطي گويد: از حضرت رضا (عليه السلام) پرسيدم: شما در چه ماهي امام حسين (عليه السلام) را زيارت مي كنيد؟ فرمود: در نيمه رجب و نيمه شعبان.[6]، رجب ماه خدا، ماه عبوديت و بندگي خداست؛ بي جهت نيست كه مسير ورود در اين شهر خدا، با زيارت امام حسين (عليه السلام) عجين شده است، چرا كه راه دست يابي به اين معرفت و عبوديت بدون توجه به معارف اهل بيت (عليه السلام) و مقام آنان، كه حبل خدا بر زمين هستند، ميسر نمي شود.
در روايتي از كتب روايي امام صادق (عليه السلام) از امام حسين (عليه السلام) اين چنين نقل شده است: امام صادق (عليه السلام): حسين بن على به سوى اصحابش آمد و فرمود: اى مردم! خداوند والانام، بندگان را نيافريد مگر آن كه او را بشناسند، پس هرگاه او را شناختند خواهند پرستيدش و هرگاه او را بپرستند با پرستش او از پرستش جز او بى نياز خواهند گشت. مردى به ايشان عرض كرد: اى فرزند رسول اللّه ! پدر و مادرم فداى تو باد، شناخت خدا چيست؟ امام (عليه السلام) فرمود: اين كه مردم هر زمان امامشان را كه فرمانبرى از او واجب است بشناسند.[7]

سخن آخر
ماه رجب ماه رحمت و مغفرت الهي است، ماهي كه زيات مخصوصه امام حسين (عليه السلام) در آن سفارش شده است، زيارتي كه بركت آن آمرزش و مغفرت الهي را به دنبال دارد.

پي نوشت ها:
[1]. إقبال الأعمال (ط - القديمة)، ج 2، ص628.
[2]. بحار الأنوار: ج 94، ص39، ح24.
[3]. إقبال الأعمال (ط - القديمة)، ج 2، ص628.
[4]. تفسير ثعلبي ، ج 3، ص163 طبع دار الاحياء التراث العربي و الصواعق المحرقة ، ابن حجر هيثمي ، ج 2، ص 444 موسسة الرسالة؛ بحار الأنوار (ط - بيروت)، ج 24، ص83.
[5]. تفسير فرات الكوفي، ص92. «عَنْ أَبَانِ بْنِ تَغْلِبَ قَالَ: سَأَلْتُ أَبَا جَعْفَرٍ مُحَمَّدَ بْنَ عَلِيٍّ [جَعْفَرَ بْنَ مُحَمَّدٍ] ع عَنْ قَوْلِ اللَّهِ تَعَالَى ضُرِبَتْ عَلَيْهِمُ الذِّلَّةُ أَيْنَ ما ثُقِفُوا إِلَّا بِحَبْلٍ مِنَ اللَّهِ وَ حَبْلٍ مِنَ النَّاسِ قَالَ مَا يَقُولُ النَّاسُ فِيهَا قَالَ [قُلْتُ يَقُولُونَ حَبْلٌ مِنَ اللَّهِ كِتَابُهُ وَ حَبْلٌ مِنَ النَّاسِ عَهْدُهُ الَّذِي عَهِدَ إِلَيْهِمْ قَالَ كَذَبُوا قَالَ ] قُلْتُ مَا [فَمَا] تَقُولُ فِيهَا قَالَ فَقَالَ لِي حَبْلٌ مِنَ اللَّهِ كِتَابُهُ- وَ حَبْلٌ مِنَ النَّاسِ عَلِيُّ بْنُ أَبِي طَالِبٍ ع.
[6]. كامل الزيارات، ترجمه ذهني تهراني، ص182، ح1و2.
[7]. ابن بابويه، محمد بن على ، علل الشرائع، ج 1، ص9، ح1.

منبع: تبيان

برچسب ها:كربلا - امام حسين - ماه رجب


نظرات
    فــــرم ورود اطلاعات:
    لطفا چند لحظه صبر کنيد...
    نام شما:
    پست الکترونيک:
    با استفاده از آدرس پست الکترونيک با ما در ارتباط باشيد
    نظرات:

    کد:

    لطفا چند لحظه صبر کنيد...
    نام شما:
    نام گیرنده:
    پست الکترونيک گیرنده:

    موضوع: