چهارشنبه|01 آذر 1396|03 ربیع الاول 1439|22 November 2017
زمان انتشار: 1396/06/09 - 09:16 |

مژده به منتظران ؛ عرفات جلوه گاه رحمت حق

هنوز زمزمه هاي اباعبدالله الحسين (ع)‌ از سرزمين عرفات به گوش مي رسد

همانگونه كه آب دريا را نمي توان دركفه دو دست جاي داد ؛ مضامين بلند و عميق دعاي حضرت اباعبدالحسين (ع) در عرفه را نيز نمي توان در چند سطر تبيين و بيان كرد ليكن آشنايي اجمالي به آن مفاهيم ظريف و عارفانه براي دعا كننده مفيد است .
روز عرفه روز رحمت عام الهي است ؛ سرزمين عرفات هم جلوه گاه مغفرت و آمرزش پروردگار است و امام حسين (ع) هم اين دعاي شريف را در پاي جبل الرحمه در همين صحراي رحمت خيز خوانده است.

ميهمانان خانه خدا روز پنجشنبه هم با وقوف خود در سرزمين عرفات ؛ خود را در معرض تابش مغفرت و بارش رحمت الهي قرار مي دهند ؛ دلهايي كه مي لرزد ؛ چشم هايي كه مي گريد ؛ بغضهايي كه مي تركد ؛ دستهاي پرنيازي كه به آستان خدا بلند مي شود و چهره هاي خيس از اشك كه بر خاك عرفات قرارمي گيرد همه و همه نازل كننده رحمت الهي است.

در دعاي عرفه ابتدا اوصاف پروردگار مطرح مي گردد و نعمت هاي فراوان الهي در خلقت انسان و موهبت هايي كه در جسم و جان ؛ درون و برون به او عطا كرده ياد مي شود . توجه به نعمت ها زمينه ساز شكر است و غفلت از الطاف الهي موجب ناسپاسي و عصيان.

در فرازي ديگر از دعاي عرفه ؛ ذكر ؛ خشيت ؛ تسليم ؛ رضا و حمد ياد مي شود و باز هم تكرار ياد كرد نعمت هاي پيدا و پنهان خدا و باز هم درخواست عافيت و توفيق بارش رحمت الهي بر جان هاي تشنه .

در دعاي عرفه نيايشگر با خداوند عاشقانه حرف مي زند خاشعانه صدايش مي كند خود را در دامن رحمت الهي مي افكند به سايه غفران خدا پناه مي برد تنها و تنها از خدا نصرت ؛ كفايت ؛ حاجت و آمرزش مي طلبد. تنها در خانه خدا را به روي خود باز مي بيند.

در بخشي از دعا يادي از كرامت ها و الطاف خداوند به اوليا و پيامبران از جمله يوسف و يعقوب و ابراهيم و اسماعيل و يونس است...
و ياد مرحمت هاي الهي ترجيع بند اين دعاست اينكه او درمانده ها را پناه است و گرسنگان و تشنگان و برهنگان را كفايت مي كند ؛ مونس تنهايي ها و ياور مظلومان است
در اين دعا بنده مضطر و مسكين به پيشگاه خدا مي نالد و او را به پيامبر و همه مقدسات و اوليا قسم مي دهد كه در عصر عرفه از رحمت خويش او را محروم نسازد.

صحراي عرفه هنوز هم زمزمه هاي حسين (ع) را در خود دارد دريايي از بندگان خدا به اميد عفو و رحمت الهي به اينجا امده اند . خداوند وعده آمرزش داده و هيچكس را از مغفرت و آمرزش مايوس نساخته است

بايد دست نياز و چشم اميد و به او دوخت اگر اينجا بخشوده نشويم پس كي و كجا...
آري وعده خداوند حق است ؛ حالت روحي و التماس و نيايش ماست كه رحمت را بر خطاكاران پشيمان و توبه كنندگان خاشع و گريان نازل مي كند.



برچسب ها:عرفه - دعا - سرزمين


نظرات
    فــــرم ورود اطلاعات:
    لطفا چند لحظه صبر کنيد...
    نام شما:
    پست الکترونيک:
    با استفاده از آدرس پست الکترونيک با ما در ارتباط باشيد
    نظرات:

    کد:

    لطفا چند لحظه صبر کنيد...
    نام شما:
    نام گیرنده:
    پست الکترونيک گیرنده:

    موضوع: