چهارشنبه|26 مهر 1396|27 محرم 1439|18 October 2017
زمان انتشار: 1396/07/06 - 08:11 |

حفظ رهاوردهاي معنوي حج

آنچه در طول اين سفر به دست مي آيد و آن زلالي روح و روحيه خشوع و خدا ترسي و لذّت از عبادت كه فراهم مي شود، بايد تكثير شود و امتداد يابد.
پايگاه اطلاع رساني حج: مراقبت از نورانيت حج و شفافيت جان، ضروري است. ابليس، هميشه در كمين است. او دشمن قسم خورده انسان است. يك لحظه از دام گستردن پيش پاي انسان و تلاش براي اغواي او غافل نيست. كسي كه گناه مي كند، ميدان را براي شيطان خالي گذاشته است و كسي كه در ميدان جهاد با نفس و مقابله با تمنيات شيطاني مقاومت مي كند، آن دشمن را به زمين زده است.

بهترين ارمغان اين سفر، همراه بردن همين حالتهاي با صفا و پر معنويت ايام حج است. وقتي كه در منا و عرفات، اشك ريختي وتوبه كردي و با خدا و رسول آشتي نمودي و به امام زمان عج قول دادي كه پيرو شايسته و شيعه پاي بند به ديانت باشي، ديگر نبايد زير قولت بزني و پيمان بشكني و باز هم از در دوستي و رفاقت با شيطاني درآيي!

در حديث است: حاجي تا گناه نكند، نورانيت حج در او باقي است.

و در حديث ديگر است: حاجي وقتي عرفه را درك مي كند، مشمول رحمت الهي مي شود و آمرزيده مي گردد، همچون روز تولّد از مادر.

حيف است كه اين پاكيزگي روح، از دست برود و دوباره غفلت بر دل و جان، سايه اندازد. راست گفته اند كه مهمتر و سخت تر از پيروزي، نگهداري آن است.

تو كه در اين مشاعر مقدسه و مواقف كريمه، وقوف و بيتوته كردي، تو كه دست و صورت بر كعبه مقدس ماليدي، تو كه گرد خانه خدا طواف كردي، تو كه به ياد هاجر و اسماعيل، در حجراسماعيل نماز خواندي، تو كه پشت مقام ابراهيم عبادت كردي، تو كه در حرم پروردگار، به تلاوت كلام اللّه پرداختي، حيف است كه اين پله ها را كه تا اينجا بالا آمده اي، دوباره به پايين برگردي و اين گامهاي نوراني را كه تاكنون برداشته اي، به عقب بروي.

مگر نه اينكه عبوديت، انسان را به قرب خدا مي رساند؟

و مگر نه اينكه عبادت، معراج مؤمن است؟ و... تو در اينجا هم بنده مطيع فرمان بوده اي و هم اهل نماز و ذكر و تلاوت و تهجّد!

نكند كه باز هم گرفتار دوري و فاصله از خدا شوي!

حاجي شدن، در روز عيد قربان و باذبح قرباني و تراشيدن سر تحقّق مي يابد. ولي حاجي ماندن، جهاد و مراقبتي دائمي مي طلبد! مثل نگهداري از يك قله فتح شده در عمليات نظامي!

زباني كه در اينجا لبيك گفته است، ديگر نبايد به خواسته هاي نفس، لبيگ بگويد.

دستي كه اينجا كعبه و حجرالاسود را لمس كرده است، نبايد پس از بازگشت از حج، به گناه و خيانت آلوده شود.

چشمي كه به كعبه نگريسته، نبايد به نگاه حرام آلوده شود.

دلي كه به ياد خدا و قيامت در اين ديار، لرزيده و خاشع گشته است، نبايد بازهم گرفتار قساوت گردد.

پايي كه در مسير رمي جمرات، رفت و آمد داشته، نبايد راه حرام را بپيمايد.

وقتي كه موهاي سر تراشيده شد، افكار آلوده هم بايد از سر برود.

وقتي كه حاجي به قربانگاه رفت، بايد همه زندگيش يك قربانگاه شود كه هر چه جز خدا را در پيشگاه رضاي الهي قربان كند.

حج، چراغ راه است.

اين چراغ را در روزها و شبهاي زندگيمان، روشن نگه داريم!...

به پايان اين سفر و سلوك مي رسي، امّا اين پايان، آغازي براي مرحله اي نو در زندگي و مسلمان زيستن و بنده بودن است.

حج يك سرمشق است.

زندگي پس از حج، تكرار آن درس ها و آموزه ها و تعميق آن باورها و بينش هاست، تا روح حج، در كالبد حيات مسلمان جاري شود و راه توحيدي ابراهيم خليل و صراطِ نوراني حضرت رسول(صلي الله عليه وآله)، همواره پيش پاي زائر باشد.

نورانيتِ فراهم آمده از حج و زيارت را در رواق جان خود، پاينده نگه دار، تا حج و عمره و مناسك اين سفر عبادي و عبادت عرفاني سياسي، چراغ راه باشد و نيروي حركت.

مبادا با داشتن سرمشق عبوديت و الگوي بندگي، بنده خوبي نباشيم!

منبع : برگزيده كتاب روح حـجّ؛جـواد محدّثي

برچسب ها:معارف حج


نظرات
    فــــرم ورود اطلاعات:
    لطفا چند لحظه صبر کنيد...
    نام شما:
    پست الکترونيک:
    با استفاده از آدرس پست الکترونيک با ما در ارتباط باشيد
    نظرات:

    کد:

    لطفا چند لحظه صبر کنيد...
    نام شما:
    نام گیرنده:
    پست الکترونيک گیرنده:

    موضوع: