دوشنبه|11 ارديبهشت 1396|04 شعبان 1438
English |español |Indonesia |Français |Azari |Türkçe |اردو |عربي
امروزدوشنبه11 ارديبهشت 1396 هجري شمسيبرابر با04 شعبان 1438 هجري قمريو01 May 2017 ميلادي|2:55 AM
تاریخ قمري
  • ولادت با سعادت ابي الفضل العباس (ع) در سال 26 هجري قمري
      حضرت عباس بن امير المومنين علي بن ابي طالب (ع)، مكنّي به "ابوالفضل" در چهارم شعبان سال 26 قمري و در ايام خلافت غاصبانه عثمان بن عفان، در مدينه منوّره ديده به جهان گشود. مادر گرامي اش حضرت فاطمه بنت حزام، معروف به "اُمّ البنين"، همسر مكرّمه امام علي بن ابي طالب (ع) است. حضرت علي (ع) از اين بانوي مكرّمه داراي چهار فرزند پسر به نام هاي: عباس، جعفر، عثمان و عبدالله شد و همگي آنان در روز عاشورا و در ياري برادر و امامشان حضرت اباعبدالله الحسين (ع) به دست سپاهيان يزيد بن معاويه به شهادت رسيدند.
      روايت شد كه اميرمومنان (ع) روزي به برادرش عقيل بن ابي طالب (ع) فرمود: تو به نَسَب هاي عرب دانا مي باشي، همسري برايم برگزين كه فرزنداني بياورد كه همگي دلير، قوي و رزمنده باشند. عقيل پس از تأمل در انساب عرب و زنان و بانوان شايسته، به برادرش اميرمومنان (ع) پيشنهاد كرد كه با فاطمه ام البنين دختر حزام كلبي ازدواج كند، زيرا از پدران وي، شجاع تر و دليرتر در ميان عرب ها كسي نمي شناسد. اميرمومنان (ع) نيز به توصيه برادرش عقيل با ام البنين (س) ازدواج كرد و از وي داراي چهار فرزند پسر رزمنده و دلير گرديد.
      پس از تولد مبارك آثار حضرت عباس (ع)، وي در مكتب پدر مهربان و مادر فهيمش پرورش يافت و به رشد و تكامل رسيد. هم چنين در همراهي برادرانش امام حسن مجتبي (ع) و امام حسين (ع)، رادمردي و رزمندگي را تجربه كرد. وي در آغاز خلافت پدرش امام علي (ع)، ده ساله بود و در همين سنين در تمام نبردهاي آن حضرت، حضور فعال داشت و هم چون مردان كارآزموده و رزم آور، با دشمنان پدرش به نبرد مي پرداخت.
      پس از شهادت پدرش اميرمومنان (ع)، لحظه اي از ياري و همراهي برادرانش امام حسن (ع) و امام حسين (ع) غافل نشد و حفاظت آنان را بر عهده داشت. اوج دليري، فداكاري و وفاداري عباس بن علي (ع) در واقعه كربلا آشكار گرديد. وي در تمام لحظات سرنوشت ساز واقعه كربلا، در كنار برادرش امام حسين (ع) بود و نيرومندترين، دليرترين و انديشمندترين فرمانده سپاه امام حسين (ع) به شمار مي آمد و آن حضرت به وي علاقه وافر داشت و از نظرات و ديدگاههايش استفاده مي نمود.
      در عصر روز تاسوعا، شمر بن ذي الجوشن، امان نامه اي براي عباس و برادران مادري اش جعفر، عثمان و عبدالله آورد و از آنان درخواست كرد كه سپاه امام حسين (ع) را رها كرده و به اردوي عمر بن سعد بپيوندند و يا طرفين را رها كرده و به وطن خويش برگردند. حضرت عباس (ع) و برادرانش، شمر را از خود راندند و به وي پاسخ منفي دادند و عباس (ع) به وي فرمود: بريده باد دست هاي تو و لعنت باد بر امان نامه اي كه براي ما آورده اي. اي دشمن خدا! ما را امر مي كني كه دست از ياري حسين (ع) برداريم و سر در طاعت ملعونان و فرزندان آنان درآوريم؟ آيا ما را امان مي دهي ولي براي پسر پيامبر (ص) اماني نيست.
      شمر با پاسخ منفي حضرت عباس و برادرانش روبرو شد و از جدا كردن آنان از سپاه امام حسين (ع) نااميد گرديد و به خيمه گاه عمر بن سعد بازگشت. هم چنين در شب عاشورا هنگامي كه امام حسين (ع) از تمامي ياران خويش درخواست كرد كه از تاريكي شب استفاده كرده و اردوي وي را ترك گويند و به خانه و كاشانه خويش برگردند و او را تنها گذارند، نخستين كسي كه اعلام وفاداري و جان نثاري كرد، ابوالفضل عباس (ع) بود. وي عرض كرد: اي امام! براي چه تو را ترك گوييم؟ آيا پس از تو زندگي كنيم؟ خداوند هرگز نگذارد كه ما چنين كنيم و تو را در برابر دشمنانت تنها گذاريم. ما با تو مي مانيم و تا آخرين نفس از تو حمايت مي كنيم. پس از حضرت عباس (ع)، ساير ياران امام حسين (ع) نيز اعلان وفاداري نمودند.
      به هر روي، اين مرد بزرگ و دلير، در روز عاشورا فداكاري عظيمي از خود بر جاي گذاشت و تا زنده بود، نگذاشت آسيبي به امام حسين (ع) و خيمه گاهش وارد گردد و سرانجام در حالي كه براي كودكان خيمه گاه آب مي آورد، به دست دشمنان خدا به شهادت رسيد. ابتدا دست راست و سپس دست چپش از بدن قطع شد و تيري به چشمش اصابت كرد و عمودي آهنين بر فرق سرش فرود آمد و او را از بالاي زين اسب بر زمين انداختند و بدن شريفش را آماج نوك نيزه و تيغ شمشير قرار دادند. عباس بن علي (ع) در آن هنگام فرياد برداشت: برادرم حسين (ع)! مرا درياب.
      امام حسين (ع) هنگامي كه بر بالين بدن قطعه قطعه شده برادرش عباس رسيد، بسيار متأثر و اندوهگين شد و در فراقش گريست و دست بر كمر خويش نهاد و فرمود: الآن اِنْكَسَرَ ظَهْري وَ قَلّت حيلَتي؛ اكنون پشتم شكست و چاره ام به پايان رسيد. پس از شهادت حضرت عباس (ع)، دشمنان گستاخ شده و بر خود امام حسين (ع) هجوم آورده و وي را نيز به شهادت رسانيدند.
      امام زين العابدين (ع) نيز كه در واقعه عاشورا حاضر بود و رشادت هاي بي بديل عمويش حضرت عباس (ع) را از نزديك مشاهده كرده بود، در فداكاري و مقام معنوي وي فرمود: رَحمَ الله العبّاس، فَلَقَدْ آثَر، و أبلي، و فدي اخاه بنفسه حتّي قطعت يداه، فابدله الله  (عزّ و جلّ) بهما جناحين يطير بهما مع الملائكه في الجنّه، كما جعل لجعفر بن ابي طالب (ع)، و انّ للعباس عند الله (تبارك و تعالي) منزلة يغبطه بها جميع الشّهداء يوم القيامه. يعني: خدا رحمت كند عمويم عباس را كه برادرش را بر خود ايثار و جان شريف خويش را فدايش نمود، تا اين كه در ياري برادر، دو دستش را قطع نمودند و حق تعالي در عوض دو دست، دو بال به وي عنايت كرد تا در بهشت با آن دو پرواز كند، همان طوري كه به عمويش جعفر بن ابي طالب (ع)، دو بال عنايت كرد.
      براي عباس (ع) در نزد پروردگار متعال منزلت و فضيلتي است كه تمامي شهيدان راه خدا، آرزوي آن مقام و منزلت را دارند. حضرت عباس (ع) به هنگام شهادت، 34 سال داشت و از وي پسر خردسالي به يادگار ماند كه نامش عبيدالله بود و نسل بابركت آن حضرت از همين فرزند خردسال توسعه و تكثير يافت.
      پيامبر صلى الله عليه و آله: مَن جُرِحَ في سَبيلِ اللَّهِ جاءَ يَومَ القِيامَةِ ريحُهُ كَرِيحِ المِسكِ... عَلَيهِ طابَعُ الشُّهَداءِ : هر كس در راه خداوند مجروح شود، در حالى وارد قيامت مى‏شود كه بويش چون بوى مشك است... و نشان شهيدان را دارد.
     
  • درگذشت ابوسعيد فضل بن ابوالخير معروف به ابوسعيد ابي الخير در سال 440 هجري قمري
      ابوسعيد فضل بن ابوالخير معروف به ابوسعيد ابي الخير عارف و شاعر مشهور ايراني در سال 440 هجري قمري وفات يافت. شيخ ابوسعيد پس از فراغت از تحصيلات ديني و ادبي چندي را به رياضت و سير و سلوك گذراند. وي در علوم تفسير، حديث، فقه و عرفان تبحر فراوان داشت. از اين رو از بزرگترين عارفان ايراني قرون چهارم و پنجم هجري قمري بشمار مي رود.
      شيخ ابوسعيد ابي الخير به شعر علاقه فراوان داشت و رباعيات و قطعات بسيار زيباي عارفانه اش افكار عرفاني او را آشكار ساخته اند.
     
  • در گذشت ابوطاهر علي بن عبيدالله بغدادي مشهور به ابن سِوار در سال 496 هجري قمري
      ابوطاهر علي بن عبيدالله بغدادي مشهور به ابن سِوار، نحوي و محدّث حنفي در سال 496 هجري قمري در بغداد درگذشت. ابن سوار 40 سال از عمرخود را صرف يادگيري حديث و قرائت كرد. تنها اثر بجاي مانده از ابن سوار كتاب «اَلمُستَنيرُ القِرائات العَشر» است. نسخه هايي از اين اثر در استانبول موجود است.
     
  • گرويدن غازان خان هفتمين سلسله ايلخانان به دين مبين اسلام در سال 694 هجري قمري
      غازان خان هفتمين سلسله ايلخانان در سال 694 هجري قمري به دين مبين اسلام گرويد. غازان خان پس از پذيرفتن اسلام خود را محمود ناميد. اما اميران و شاهزادگان مغول كه مخالف تغيير مذهب غازان خان بودند او را به اتفاق عده اي از اطرافيانش به قتل رساندند. غازان خان انساني خردمند و با كفايت بود و با زبانهاي فارسي، عربي، هندي، چيني، كشميري، تبتي و لاتين آشنايي داشت.
     

تاریخ شمسی

    تاریخ ميلادی
    • _
      شورش مردم پاريس در اعتراض به گراني بهاي نان در سال1775ميلادي نخستين شورش مردم پاريس در اعتراض به گراني بهاي نان در سال1775ميلادي آغاز شد .مردم قيام خود را در زمان لويي 16 آغاز كردند و مدت 4روز اعتراض و راهپيمايي كردند. گروههاي ناراضي مردم به غارت نانوايي ها ودزدي از مغازه ها پرداختند. اين شورش در تاريخ فرانسه بنام جنگ آرد معروف شد .   در گذشت پروفسور گوتريد آخندال رياضيدان بزرگ آلماني در سال 1771ميلادي پروفسور گوتريد آخندال رياضيدان بزرگ آلماني در سال 1771ميلادي در گوتينگ آلمان درگذشت. نام او در تاريخ علم بعنوان واضع علم آمار ثبت شده است آخندان اولين بار علم آمار را مطرح كرد وي در فلسفه و تاريخ فلسفي نيز مطالعات بسيار داشت وآثاري هم در اين زمينه تاليف كرد .   روز كارگر بنابه تعميم كنگره بين المللي كارگران اول ماه مي روز كارگر نامگذاري شد. انتخاب اين روز به مناسبت بزرگداشت تظاهرات كارگران شيطاكودر اول ماه مي سال 1886ميلادي است .روزي كه كارگران براي دستيابي بغ افزايش دستمزد ؛ بر قراري قانون عادلانه كار داشتن حق استفاده از مرخصي اعتصاب كردند و پليس امريكا تظاهرات آرام آنان را سركوب كرد وقتي چند از كارگران جان خود را از دست دادند. حضرت امام خميني (ره)در پيام خويش به مناسبت رزو كاگر ايران در سال 1359 شمسي فرموندند: روز كاگر روز دفن سلطه ابر قدرتهاست كه با كار ،با واژه اعم. استقلال و در همه ابعاد به مستضعفين جهان بر مي گردد و ابر قدرتها ي آدم خوار و عالم خوار خالع سلاح مي شود.