بیانات رهبر معظم انقلاب در دیدار کارگزاران حج، 1385

بسم‌اللَّه‌الرّحمن‌الرّحیم‌ به مجموعه‌ى خدمتگزاران مفتخر و کارگزاران موفق مراسم عظیم حج خوش‌آمد عرض مى‌کنیم. حقیقتاً خدمت در این میدان در هر رده‌اى، موجب افتخار انسان است. نیتها را در کار حج و کارگزارى حج، باید خ

بسم‌اللَّه‌الرّحمن‌الرّحيم‌
به مجموعه‌ى خدمتگزاران مفتخر و كارگزاران موفق مراسم عظيم حج خوش‌آمد عرض مى‌كنيم. حقيقتاً خدمت در اين ميدان در هر رده‌اى، موجب افتخار انسان است. نيتها را در كار حج و كارگزارى حج، بايد خيلى فراتر از مقاصد معمولى و كوچكى برد كه ما انسانها دچار آنها هستيم. علت هم اين است كه افق در امر حج، بسيار بالاست.
 
«حج» يك فريضه‌ى پُرظرفيتى است كه اگر درست عمل شود و آنچنان كه شارع مقدس خواسته است در هر دوره و زمانى، متناسب با آن زمان به شكل شايسته‌اى انجام بگيرد، تأثيرات آن علاوه بر تأثيرات فردى و ملى، تأثيرات بين‌المللى خواهد بود. ما ديگر كدام واجب را داريم كه اين‌طور باشد. اين عمل و فريضه، هم دل و روح و باطن خود انسانِ حج‌گزار را تصفيه مى‌كند، نورانى مى‌كند و به خدا نزديك مى‌كند؛ با استغفار و با تضرع و مناجات الهى آشنا و معنوى مى‌كند؛ هم بر روى مسائل يك ملت اثر مى‌گذارد؛ چون بخشى از مردم يك ملت وقتى در يك جهت خاصى، در يك سفرى و با يك هدفى رفتند و برگشتند، همگرايى آنها قهراً بيشتر مى‌شود و سطح معنويت و اخلاق ملى بالا مى‌رود. و هم علاوه‌ى بر اينها بين‌المللى است؛ چون ملتها با اشتراكاتى كه دارند، فارقها و تفاوتهايى هم با هم دارند كه آنها را از هم جدا مى‌كند و احياناً انگيزه‌هاى خصمانه‌اى نسبت به يكديگر در آنها به وجود مى‌آورد. «حج» موجب مى‌شود كه اين فارقها كمرنگ شود و آن جهات اشتراك و اتحاد بين ملتهاى گوناگون برقرار گردد. بنابراين ما هيچ واجبى را با اين ابعاد گسترده و عظيم نداريم.
 
علت اين هم كه به ما گفته‌اند اين عمليات را با هم انجام بدهيد، در يك «فى ايّام معدودات»، «فى ايّام معلومات» در يك وقت معينى بايد انجام بدهيد، همه در اين موعد و در اين ميقات بايد جمع بشوند، به نظر مى‌رسد همين باشد كه خواسته‌اند اين آثار، ابعاد بين‌المللى پيدا كند. والّا مى‌گفتند هر كسى در طول سال، هر وقت خواست بيايد همين عمليات را انجام بدهد. اين را نگفته‌اند؛ مثل عمره؛ در عمره هر كسى هر وقتى خواست، مى‌رود انجام مى‌دهد، عمل مستحبى است؛ اما حج اين‌طور نيست. حج بايد در يك وقت معينى باشد؛ مى‌خواهد همه آنجا جمع شوند. براى چه جمع بشوند؟ جمع بشوند كه با هم دعوا كنند؟ «لا رفث و لا فسوق و لا جدال فى الحجّ»؛ پس جمع شدن براى دعوا كردن نيست، براى احساس بيگانگى از هم نيست؛ پس براى چيست؟ براى همين احساس اتحاد و يگانگى است؛ اين احساس را در خود و طرف مقابل به وجود آوردن است. حقيقتاً دنيا و آخرت در قضيه‌ى حج گنجانده شده است؛ اين ظرف بسيار وسيع و پُراستعداد و پُرظرفيتى است كه از اين مى‌شود استفاده كرد. اگر من و شما - هر كدام - در يك بخشى، در يك رده‌اى تلاش كنيم كه اين ظرفيت شناخته شود و از آن استفاده بشود، آن وقت اجر و پاداش خواهد داشت. لذا اين عمل، بسيار عمل مهمى است و كارگزار آن هم حقيقتاً بايد احساس افتخار كند.
 
آنچه كه در حج بايد مورد توجه باشد - بارها هم گفته شده است؛ هم ما عرض كرديم، هم ديگران گفته‌اند - آن همين است كه: حج به معناى حقيقى خود نزديك بشود. البته اين يك لوازمى نياز دارد. يكى از لوازمش همين «آمادگى قبلى» است. آدمى را بدون آمادگى قبلى ببرند در حج رها كنند، يقيناً استفاده‌ى صحيحى نخواهد كرد؛ بنابراين بايد از قبل او را آماده كنند. اين يك وظيفه است. يكى از كارهاى سازمان حج و بعثه‌ى مربوط به اين كار، بايد اين باشد: مردمى را كه مى‌خواهند مسافر حج بشوند، از پيش در اينها ظرفيت و آمادگى به وجود بياورند. البته حالا هم هست، اما اين بايد بيشتر شود؛ با تهيه‌ى كتاب، با برنامه‌ريزيهاى گوناگون، با آموزش و بيان مسائلى كه احتياج دارند بدانند - چه مسائل فقهى، چه مسائل اجتماعى و سياسى و اخلاقى و معنوى و عبادى و عرفانى و ... . بنابراين يكى از كارها، ايجاد آمادگى در مسافر حج است.
 
يك مطلب ديگر اين است كه: «حج و فضاى آن را از انگيزه‌هاى دنيايى و مادى - تا آن جايى كه ممكن است - تخليه كنند.» اين خيلى مهم است؛ چون يكى از شاخصهايى كه در حج در نظر گرفته شده است، اين است. مى‌گويند در حج شما حق نداريد بوى خوش استعمال كنيد، اگر از جايى گذشتيد كه بوى ناخوشى هست، حق نداريد بينى‌تان را بگيريد. البته اينها خيلى معنا دارد. حج جايى است كه بايد هر چه ممكن است انسان از انگيزه‌هاى دنيوى و مادى جدا و دور بشود. البته ما نمى‌خواهيم سفارش كنيم كه به حجاج آنجا گرسنگى بدهيد يا جاى بد بدهيد، نه؛ پذيرايى از حجاج و مسكن و غذا و تأمين آسايش جسمانى‌شان كه بتوانند به مسائل معنوى بپردازند، خود اين يكى از كارهاى مهم است؛ اين را ما نفى نمى‌كنيم. اما اين انگيزه‌هاى مادى را تا آنجايى كه ممكن است، بايد از دلها خارج كرد؛ اين انگيزه‌ى بازارگردى و سوغات‌خَرى و اينها را بايد كم كرد؛ نگاه به حج به صورت يك سفر گردشى يا خداى نكرده با يك اهداف ديگر، كه ديگر آنها قابل ذكر هم نيست. ولى اين نفس و هواى انسان، انسان را به خيلى جاها مى‌كشاند. بايد اينها را مراقبت و جلوگيرى كرد. اين انگيزه‌هاى مادى بايد در حج - چه در حاجى، چه در همراه، چه در كارگزار - دور شود؛ اين هم يك نقطه است كه اگر بخواهيم از آن ظرفيت عظيم استفاده كنيم، يكى از شرايطش اين است.
 
يكى ديگر از شرايط، همين «مسئله‌ى اتحاد مسلمين» است. حج بايد آئينه‌ى اتحاد باشد، نه آئينه‌ى اختلاف. اگر قرار باشد ما همه يك‌جا جمع بشويم تا در آنجا يكى به يكى بگويد تو بدى، آن ديگرى بگويد تو بدترى؛ اين چه جمع شدنى است! اگر اختلافى هم وجود دارد، جاى بروزش آنجايى نيست كه خداى متعال فرموده است: جمع بشويد تا «ليشهدوا منافع لهم» كه منافع خودشان را در آنجا به دست بياورند. بعضيها - حالا نگاه خوش‌بينانه همين است كه بگوييم كج‌سليقگى است، والّا اگر به چشم بدبينانه نگاه كنيم، حرفهاى ديگر هم مى‌شود زد - حج را جايى قرار مى‌دهند براى دندان نشان دادن و لج كردن و چهره در هم كردن نسبت به اختلافات فرقه‌اى و طائفى؛ شيعه و سنى را آنجا مقابل هم قرار دادن. چقدر بايد به ما بگويند تا باور كنيم كه امروز بيش از گذشته اختلافات شيعه و سنى يكى از محورهاى اساسى است كه دشمنان اسلام دارند رويش سرمايه‌گذارى مى‌كنند. حاضرند پولهاى كلان خرج كنند كه شيعه را عليه سنى و سنى را عليه شيعه تحريك كنند. يك عده بى‌عقلهايى هم هستند كه بدون اينكه از اين پولهاى كلان هم بگيرند، براى استكبار همين هدف را مفت و مجانى تأمين مى‌كنند. خوب چرا؟ اين خطايى است كه معلوم نيست خداى متعال از آن بگذرد. خداى متعال همه‌ى مسلمانها را در يك مركز واحدى جمع كند كه واضح‌ترين منافع آن، احساس اجتماع، احساس اتحاد و احساس يگانگى است؛ آن وقت در اين مجمعى كه براى احساس بيگانگى به وجود آمده، ما بنا كنيم در اين گوشه و آن گوشه، به سر و كله‌ى هم زدن و اختلاف را تشديد كردن! اين لج كردن با خدا نيست؟! ما - نه فقط تحليلاً، از روى اطلاع عرض مى‌كنم - مى‌دانيم كه در خودِ آن مراكز، دستهاى استعمار كسانى را گماشته‌اند تا اينكه اين اختلافات را تشديد كنند؛ يعنى آنجا افراد مأمورى هستند كه اصلاً مأموريتشان همين است كه يك بهانه‌ى كوچكى از يك شيعه‌اى پيدا كنند، جنجال راه بيندازند، تكثير كنند، فحش بدهند، اهانت كنند و دعوا راه بيندازند. اگر هم خبر نداشتيم، تحليل هم اين را نشان مى‌داد؛ دليلى نداشت كه دشمنان وحدت اسلامى از اين فرصت و امكان عظيم حج براى اين مقصود استفاده نكنند؛ خبر هم داريم كه چرا، افرادى را هم براى اين كار اجير مى‌كنند. مراقب باشيد در اين دام نيفتيد. ايرانى چه شيعه‌اش و چه سنى‌اش، مراقب باشد در اين دام نيفتد.
 
ما البته به برادران خودمان در سعودى و در جاهاى ديگر هم نصيحت و توصيه مى‌كنيم كه نگذارند؛ مانع بشوند از نفوذ آن دستهاى اختلاف‌افكنى كه در آنجاها اين اختلافات را تشديد مى‌كنند و به رخ يكديگر مى‌كشند. اين مسئله‌ى بسيار مهمى است.
 
يك مسئله هم مسئله‌ى «برائت» است. قضيه‌ى برائت از كفار و مشركين بسيار مهم است. بايد همه‌ى ملتهاى مسلمان در اين كار پيشقدم باشند. به نظر ما خود عربستانيها بايد در اين قضيه پيشقدم شوند. آن كسانى كه ميزبان حجند، آنها اين كار را بايد بكنند. بيش از آنكه ميهمانان ايرانى يا ميهمانان ساير كشورها درصدد اين كار باشند، اين تكليف آنهاست. شكى نيست كه استكبار جهانى با دنياى اسلام بد است. اين بد بودن، فقط هم بغض نيست؛ بلكه ابراز بعض و دشمنى كردن است؛ نه اينكه دشمنند و نشسته‌اند كنار تماشا مى‌كنند؛ نه، دشمنى هم مى‌كنند. قصدشان اين است كه دنياى اسلام را به‌كلى از حقيقت اسلام خالى كنند؛ اين ديگر حرفى نيست كه احتياج به اثبات و استدلال داشته باشد. اين را همه‌ى مسلمانهايى كه چشمشان باز است، مشاهده مى‌كنند. اينها دشمن مسلمانهايند. مايلند اسلام نباشد تا بتوانند بر اين ملتها سلطه پيدا كنند؛ اسلام نباشد تا بتوانند بر منابع آنها تسلط پيدا كنند؛ تا بتوانند فرهنگ خودشان را در آنجا رايج كنند، آنها را به بخش ِ درجه‌ى دو از ملتهاى خودشان تبديل كنند؛ بخش درجه‌ى دو و پايين از ملتهاى خودشان.
 
وقتى يك ملتى، فرهنگ يك ملت ديگر را قبول كرد، همين مى‌شود؛ مى‌شود جزوى از آن ملت، منتها مثل بچه‌ى ناتنى، مثل جماعتِ درجه‌ى پست‌تر. هم بر طبق ميل آنها رفتار مى‌كند، هم مثل خود آن ملت از طرف آن ملت، تحويل گرفته نمى‌شود. اشتباهِ اين كسانى كه سعى كردند رفتار فرنگيها را در همه‌ى امورشان تقليد كنند، اينجا بود. نفهميدند كه با تقليد رفتار يك قوم و يك ملت و يك فرهنگ، مثل آنها و جزو آنها نمى‌شوند؛ بلكه تابع آنها و درجه‌ى دو آنها مى‌شوند. استكبار نسبت به دنياى اسلام هميشه اين را خواسته است.
 
مانع عمده اسلام است. با اسلام بدند به اين دلائل؛ و دشمنى مى‌كنند با اسلام؛ اينكه ديگر جاى ترديد نيست. اين دشمنى در شكلهاى استكبارى، صهيونيستى، خشن، خونين، بى‌رحمانه و سبعانه هم هست. خوب، آيا جا ندارد مسلمانها نسبت به اين رفتار، موضع خودشان را ابراز كنند؟! ما كه نمى‌خواهيم از مكه لشگر راه بيندازيم برويم به سمت يك كشورى، آنجا بجنگيم؛ مى‌خواهيم اعلام موضع كنيم. مسلمانها بگويند كه موضعشان در مقابل اين غزو استكبارى و صهيونيستى چيست. جايش كجاست اگر بخواهند اعلام موضع كنند غير از مكه؛ غير از اين مجامع عظيم و ميقات عظيم امت اسلام. جايش همانجاست. همه بايد بكنند؛ همه‌ى ملتها و همه‌ى رؤساى كشورها، اگر به اين حقيقت توجه كنند و وجدان بيدارى وجود داشته باشد. اگر آنها نمى‌كنند، ما مى‌كنيم. ما كار خودمان را تعطيل نمى‌كنيم به خاطر اينكه ديگران به اين وظيفه عمل نمى‌كنند؛ اين بسيار مهم است. فقط هم اعلام موضع است؛ اين، بيان موضع يك كشور است؛ آن هم با استدلال و منطق. سعى بشود اين حقيقت به ملتهاى مسلمان تفهيم بشود. در اين ارتباطاتى كه وجود دارد، اين معنا روشن بشود كه ما هدفمان از اين اعلام برائت چيست و معناى اين اعلام برائت چيست؟ اينها تدوين بشود، نوشته بشود، با لغت متناسب و قابل فهم بيان بشود و در اختيار حجاج كشورهاى اسلامى گذاشته بشود.
 
امروز در دنيا شوق به اسلام ناب روزبه‌روز بيشتر مى‌شود. از اول انقلاب تا به حال، روزبه‌روز اين شوق بيشتر شده است و كمتر نشده است. خيال مى‌كردند كه انقلاب مثل شعله‌اى بود كه بلند شد و بعد هم نشست، تمام شد؛ يك عده آدمهاى سطحى و ظاهرنگر اين‌طور خيال مى‌كردند. شنيديد كه در اين چند سال گذشته چه تعبيراتى در اين زمينه‌ها بود: انقلاب تمام شد، انقلاب فراموش شد، موزه‌اى شد. نمى‌فهميدند كه آن شعله وقتى كه شما نگاه مى‌كنيد مى‌بينيد فرو نشسته است، تازه نوبت آن آتش‌گيره‌هاى سنگين و ماندگارى است كه با آن شعله روشن شده و آنها در طول زمان، خاموش شدنى نيست.
 
امروز در دنياى اسلام نفرت از استكبار، نفرت از امريكا بالخصوص و نفرت از صهيونيستها و رفتارهاى آنها روزبه‌روز بيشتر شده است. فقط نفرت هم نيست، احساس ميل به اقدام در مسلمانها زياد شده است. لذا شما در فلسطين اين قضايا را مشاهده مى‌كنيد. البته فلسطين، همان فلسطين پنجاه سال پيش است كه آن راگرفتند و تصرف كردند؛ ببينيد حالا به چه مجموعه‌ى نيرومند و قوى‌اى تبديل شد كه امريكا و صهيونيستها با همديگر نمى‌توانند علاج كنند؛ در حالى كه آن ملت هيچ چيز هم ندارند و تحت محاصره‌ى شديد هستند. اين همه دارند روى فلسطين فشار مى‌آورند. روزانه دارند كشتار مى‌كنند و فاجعه‌آفرينى و جنايت مى‌كنند؛ اما از عهده‌ى آنها بر نمى‌آيند. يك نمونه‌ى بارزش همين حادثه‌ى عجيب و معجزه‌آساى لبنان بود. آنها خيال مى‌كردند لبنان ضعيف‌ترين حلقه‌ى كشورهاى دنياى اسلام است؛ اما معلوم شد كه يكى از قويترين حلقه‌هاست؛ ديديد لبنانيها چه كردند، چه كرد حزب‌اللَّه!
 
عراق جور ديگرى و افغانستان هم يك جور ديگر. در تمام اين منطقه، مسلمانها، جوانهاى مسلمان و انگيزه‌هاى اسلامى رو به رونق بيشتر است. حالا كه اين هست، بايد مسلمانها تشويق بشوند به اينكه اين اعلام موضع را - كه برائت است - روزبه‌روز بيشتر كنند.
 
به هر حال، اميدواريم اين برنامه‌هايى كه ذكر كردند - هم جناب آقاى رى‌شهرى و هم مدير محترم اشاره كردند؛ اين برنامه‌هايى كه نشان مى‌دهد به تصحيح و تكميل برنامه‌هايى كه در حج هميشه بوده است - ان‌شاءاللَّه با بهترين وجهى انجام بگيرد. هم نگاه به سازمان و كيفيت كارهاى سازماندهى‌اى كه هست، هم نوعِ وظايف و كارهايى كه بايد انجام بگيرد. ان‌شاءاللَّه روزبه‌روز بايستى با نگاه نو و احساس مسئوليت، اين مجموعه‌ى حج را - هر دو بخش را - تعالى و تكامل بخشيد و بهتر از گذشته كرد.
 
ان‌شاءاللَّه همه‌ى اين خدمات منظور نظر حضرت بقيةاللَّه(ارواحنافداه) باشد و ارواح طيبه‌ى شهدا و روح مطهر امام بزرگوارمان از آن راضى و خشنود باشند.
 
 
و السّلام عليكم و رحمةاللَّه و بركاته‌
 
پيوندهاي مرتبطعكسعكس




مطالب مرتبط

نظرات کاربران