اهمیت شهادت امام حسین

چرا شیعیان شهادت امام حسین (ع) را مهم می‌شمارند و برای او آیین‌های سوگواری برگزار می‌کنند؟   پاسخ: شهادت امام حسین (ع) ویژگی‌هایی دارد که در شهادت دیگر امامان شیعه نیست. برخی از این ویژگی‌ها چنین&z

چرا شيعيان شهادت امام حسين (ع) را مهم مي‌شمارند و براي او آيين‌هاي سوگواري برگزار مي‌كنند؟
 
پاسخ:
شهادت امام حسين (ع) ويژگي‌هايي دارد كه در شهادت ديگر امامان شيعه نيست. برخي از اين ويژگي‌ها چنين‌اند:
الف) شهادت امام حسين (ع)  رويدادي هولناك و دلخراش بود كه در آن 72 تن حتي كودك شيرخوار به دست گروهي سفاك و پليد به گونه‌اي فجيع به شهادت رسيدند. عالم بزرگ اهل سنت «سعد‌الدين تفتازاني» مي‌گويد: «هركسي در زمين و آسمان است  بر آنها اشك مي ريزد.  كوهها متزلزل و صخره ها متلاشي ميشود و آثار زشت اين اعمال بر تارك تاريخ باقي خواهد ماند».
ب) پيامبر اكرم  (ص) و اميرمؤمنان  (ع) هنگام يادآوري شهادت امام حسين (ع) اشك مي‌ريختند. حتي امام حسن (ع) به برادرش حسين (ع) فرمود: «لا يَوْمَ كَيَوْمِكَ يَا أَبَا عَبْدِالله» و پيامبر گرامي (ص) در دوران زندگي خود گاهي مجلس عزايي خصوصي براي او برپا مي‌كرد و اين از رويدادهاي مغفول تاريخي است.
ج) شهادت حسين بن ‌علي (ع) مسير تاريخ را دگرگون ساخت؛ زيرا اسلام با كارهاي امويان قدرت‌طلب و پيرو آيين جاهليت مسير ديگري را مي‌پيمود. حسين بن ‌علي (ع) در سخنان خود به فرمان‌دار معاويه فرمود: «فَعَلَي الإسْلامِ السَّلامُ اِذا بُليتِ الاُمَّةِ بِراعٍ مِثلِ يَزيدَ...»؛ «اگر امت اسلام به حاكميت يزيد دچار شود، بايد با اسلام خداحافظي كرد».
د) گروهي كه به ظاهر نماز مي‌خواندند و به اسلام تظاهر مي‌كردند فرزند پيامبر گرامي اسلام (ص) را با لب تشنه در كنار فرات كشتند. سپس سر او و هجده نفر از اهل بيت پيامبر را بر نيزه زدند و به عنوان بزرگ‌ترين تحفه به دربار يزيد‌بن معاويه بردند و مي‌خواستند دختران رسول الله (ص) را به نام اسيران جنگي به كنيزي بگيرند.
شخصي به نام «عبدالله بن فضل هاشمي» نقل مي‌كند: به ابيعبدالله جعفر بن محمد الصادق (ع) عرض كردم:
اي فرزند رسول خدا! چگونه روز عاشورا روز مصيبت و حزن و جزع و گريه گرديد نه روزي كه در آن رسول خدا (ص) قبض روح شد يا روزي كه فاطمه (س) در آن از دنيا رحلت‏ كرد يا روزي كه در آن  اميرالمؤمنين (ع) به شهادت رسيد يا روزي كه امام حسن (ع) در آن با سم شهيد شد؟
امام (ع) فرمودند:
مصيبت شهادت امام حسين (ع) از مصيبت همه روزها بزرگتر است؛ زيرا اصحاب كسا پنج تن از كريم‏ترين مخلوقات و شريف‏ترين آنها نزد خدا بودند. پس هنگامي‌كه نبي‌اكرم (ص) از بين ايشان رحلت كرد، اميرمؤمنان، فاطمه، حسن و حسين ماندند و مردم ايشان را تسليت مي‏دادند. هنگامي كه فاطمه (س) از بينشان رفت، مردم اميرالمؤمنين، حسن و حسين را به صبر امر مي‌كردند. هنگامي‌كه اميرالمؤمنين (ع) نيز از دنيا رفت، مردم حسنين (ع) را تسليت مي‏دادند. هنگامي كه امام حسن (ع) از دنيا رفت، مردم امام حسين (ع) را تسليت مي‏گفتند. اما هنگامي‌كه ايشان شهيد شد كسي از اصحاب كسا نماند كه مردم به او تسليت بگويند. پس شهادت امام حسين (ع) همچون رفتن همه اصحاب كسا و بقاي آن حضرت همچون بقاي همه آنان بود. بنابراين روز شهادت آن حضرت از نظر مصيبت از همه ايام بزرگتر است.
 
مراجعه شود: شكست اوهام ص 152.
 




نظرات کاربران