با کتاب های کاربردی حج98 آشنا شویم با کتاب های کاربردی حج98 آشنا شویم با کتاب های کاربردی حج98 آشنا شویم بعثه مقام معظم رهبری در گپ بعثه مقام معظم رهبری در سروش
با کتاب های کاربردی حج98 آشنا شویم با کتاب های کاربردی حج98 آشنا شویم با کتاب های کاربردی حج98 آشنا شویم با کتاب های کاربردی حج98 آشنا شویم با کتاب های کاربردی حج98 آشنا شویم

با کتاب های کاربردی حج98 آشنا شویم

کتاب در ملکوت حج، اثر اسماعیل منصورى لاریجانى است که در آن، برخى از حکمت‌ها و اسرار حج با استفاده از کتاب و سنت و کلمات عارفان و شاعران بیان شده است.

حوزه نمایندگی ولی فقیه در امور حج و زیارت برای زایران حج 98 کتب و محصولات فرهنگی متنوعی تهیه و تنظیم کرده است. زایران می توانند با مراجعه به بخش خرید آنلاین موسسه مشعر سفارش لازم را ارائه دهند تا در اولین فرصت محصولات فرهنگی به آدرس آنان پست شود. در راستای آشنایی مسافران خانه خدا، پایگاه اطلاع رسانی حج درصدد بر آمده است تا به تدریج کتاب های این مجموعه را معرفی نماید. در ادامه به معرفی کتاب «در ملکوت حج» اثر اسماعیل منصورى لاریجانى (متولد 1337ش، روستاى رینه لاریجان) می پردازیم.



کتاب درملکوت حج، از مقدمه نویسنده و متن اصلى (شامل 5 فصل) تشکیل شده است. روش نویسنده در این اثر، نقلى - تحلیلى است و از آیات و روایات و کلمات عارفان استفاده کرده است.


نویسنده براى تولید این اثر از منابع متعددى (42 منبع) بهره برده است.


 


برخى از نکات جالب و آموزنده این اثر عبارت است از:


در مقدمه نویسنده چنین آمده است: ستایش خداى بى‌همتا را که الطاف بیکرانش همواره بر ساحت عالم و آدم جارى است و اسباب تعالى و رشد بندگانش فراهم. فلسفه عبادت و دعوت انسان‌ها به بندگى و انجام فرمان‌هاى الهى، همه خیرخواهى خداوند مهربان در حق بندگان است... خوشا حاجیانى که توفیق توبه خالص پیدا کرده‌اند و از هرچه غیر خدا بریده‌اند. کسانى‌که راه ورود اغیار بر دل بسته‌اند و قلبشان پیوسته با یاد محبوب آباد و از همه تعلقات آزاد است...


آنچه در این نوشتار مى‌خوانید، بیان اسرار حج از زبان گویا و نورانى اهل‌بیت(ع) است. همچنین به بازتاب تجربه بزرگان اهل عرفان و سلوک مى‌پردازد... شیوه ما در نگارش این کتاب، گزارش‌گونه است و نجواى دلى مشتاق به لقاى پروردگار، که با موانع و حجاب‌هاى فراوان دست به گریبان شده، از چنگ‌اندازى‌هاى شیطان خسته و از فتنه‌انگیزى‌هاى نفس، پریشان است


مسجد خانه خدا است، پس نباید غیر او را در آن پرستش کرد. مسجد محل عبادت و خانه مخصوص ملاقات با خداست؛ ازاین‌رو، محل اجتماع انسان‌هایى است که خواهان ارتباط با خدا و نزدیک ى هرچه بیشتر با او هستند. در این خانه همواره به‌سوى بنده‌اى که خواستار برقرارى، تحکیم و تقویت رابطه خویش با خداوند باشد، گشوده است. به همین دلیل، اسلام، ارزش فراوانى براى مسجد قائل شده است و مقام والایى براى افرادى که براى انجام فرایض به مسجد مى‌روند و ارتباط خود را همواره با این حریم امن الهى حفظ مى‌کنند، ترسیم کرده است. پیامبر خدا(ص) در این‌باره مى‌فرماید: «المسجد بیت کل تقی»؛ «مسجد خانه هر پرهیزکارى است»؛ یعنى مسلمانانى که براى به‌جا آوردن عبادت‌هاى فردى و اجتماعى و اطاعت از فرامین الهى، مسجد را برمى‌گزینند، در واقع این خانه را از صاحبش اجاره کرده‌اند. خوشا به احوال کسانى که هرچه بیشتر به فضاى ملکوتى چنین خانه‌اى پناهنده مى‌شوند و در سایه کرامات صاحب‌خانه قرار مى‌گیرند..


دل، اگر پاک باشد دعایش مستجاب مى‌شود؛ یعنى از خدا هرچه بخواهد و خیر او در آن باشد، مورد اجابت واقع مى‌شود. امام کاظم(ع) در این‌باره مى‌فرماید: أوحى الله تعالى إلى داود(ع) یا داود حذر و أنذر أصحابک عن حب الشهوات، فإن المعلقة قلوبهم بشهوات الدُّنیا قلوبهم محجوبة عنی؛ اى داوود! یاران خود را از حب شهوات برحذر دار، زیرا دل‌هایى که به شهوت‌هاى دنیا آویخته باشند، از من دور هستند.


وقتى که حاجى از همه تعلقات بیرونى و درونى رها مى‌شود و انانیت خود را در قربانگاه حضور قربانى مى‌کند، شیطان به‌شدت عصبانى شده، با تمام قوا به او حمله‌ور مى‌گردد. به همین سبب، رمى جمرات، دور کردن جنود شیطان از درون و بیرون است. همچنین تشبه جستن به حضرت ابراهیم(ع) است؛ زیرا شیطان در این محل نزد او آمد تا شبهه‌اى در حج او پدید آورد، یا با ارتکاب گناهى، او را دچار فتنه‌اى سازد؛ ازاین‌رو، خداوند متعال به ابراهیم(ع) دستور داد که با انداختن سنگ، او را دور و از خود مأیوس گرداند.


حاجى باید همواره محبتى را که از خدا ذخیره کرده، حفظ کند و نیز روزبه‌روز بر عشق و محبت خود نسبت به خدا بیفزاید تا مصداق عینى این آیه شریفه باشد: و الذین آمنوا أشد حبا لله؛ «و کسانى که اهل ایمانند کمال محبت و عشق را براى خدا ذخیره دارند». البته این وظیفه هر مؤمن است که شبانه‌روز در تحصیل محبت خدا تلاش کند. بهترین راه دریافت محبت الهى ذکر الله است: «علامة حب الله تعالى حبُّ ذکر الله»؛ «نشانه دوستى خداى تعالى علاقه به یاد اوست»


الهى! آنگاه که پوچم هیچ مى‌شوم، احساس مى‌کنم که زمین هم تحمل مرا ندارد، آسمان مى‌خواهد بر سرم خراب شود. همه مرا مى‌رانند، درحالى‌که هنوز از زشتى‌هاى درونم بى‌خبرند. الهى! در آن حالات بى‌کسى و رسوایى، تو پذیراى من مى‌شوى و با نغمه امیدآفرین «لا تقنطوا من رحمةالله» ، مرا به‌سوى خود مى‌خوانى. نسیم مهربانى‌ات غبار ناامیدى را از جانم مى‌زداید، آرامش رفته‌ام را بازمى‌گرداند، مرا دوان دوان به کوى انس تو مى‌رساند، استغفار را بر زبانم جارى مى‌سازد و...




مطالب مرتبط

نظرات کاربران